- “गलती की, थोड़ा तोल-मोल और करना चाहिए था!” – यह कथन पत्नी के किस स्वभाव को दर्शाता है?”Made a mistake, should have bargained more!” – What nature of the wife does this show?ഭാര്യയുടെ ഏത് സ്വഭാവത്തെയാണ് ഈ വാചകം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്?
उत्तर: यह दूसरों की मजबूरी के प्रति असंवेदनशीलता और केवल अपने फायदे के स्वभाव को दर्शाता है ।
(മറ്റുള്ളവരുടെ ഗതികേട് മനസ്സിലാക്കാതെ സ്വന്തം ലാഭത്തെക്കുറിച്ച് മാത്രം ചിന്തിക്കുന്ന സ്വഭാവത്തെയാണ് ഇത് കാണിക്കുന്നത്.)
- कहानी में ‘नमी’ किसका प्रतीक है?
What does ‘moisture’ symbolize in the story?
കഥയിൽ ‘നമി’ (നനവ്) എന്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്?
उत्तर: यह नमी मेहनत करने वाले गरीब लोगों के दर्द, संघर्ष और लाचारी का प्रतीक है ।
(കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുന്ന പാവപ്പെട്ടവരുടെ വേദനയുടെയും പോരാട്ടത്തിന്റെയും നിസ്സഹായാവസ്ഥയുടെയും പ്രതീകമാണിത്.)
- लेखिका अंजू खरबंदा के बारे में संक्षेप में लिखिए।
Write briefly about the author Anju Kharbanda
രചയിതാവ് അഞ്ജു ഖർബന്ദയെക്കുറിച്ച് ചുരുക്കത്തിൽ എഴുതുക.
उत्तर: वे दिल्ली की अध्यापिका और लेखिका हैं, जिन्हें सावित्री बाई फुले सम्मान मिला है ।
(ഡൽഹിയിൽ നിന്നുള്ള അധ്യാപികയും എഴുത്തുകാരിയുമായ അവർക്ക് സാവിത്രി ബായ് ഫുലെ സമ്മാൻ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.)
- लेखक ने पत्नी को चुप रहने का संकेत क्यों दिया?Why did the author signal his wife to remain silent?എഴുത്തുകാരൻ എന്തിനാണ് ഭാര്യയോട് മിണ്ടാതിരിക്കാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചത്?उत्तर: लेखक युवती की लाचारी समझ रहे थे और नहीं चाहते थे कि पत्नी और मोल-तोल करे ।(യുവതിയുടെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയ എഴുത്തുകാരൻ ഭാര്യ ഇനിയും വിലപേശി അവളെ വിഷമിപ്പിക്കുന്നത് തടയാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.)
- खिड़की’ शीर्षक की सार्थकता क्या है?
What is the significance of the title ‘Khidki’?
ജനൽ’ എന്ന ശീർഷകത്തിന്റെ പ്രസക്തി എന്ത്?
उत्तर: खिड़की बाहरी दुनिया और अतीत की यादों को जोड़ने वाला एक माध्यम है ।(പുറത്തെ ലോകത്തെയും ഭൂതകാല സ്മരണകളെയും തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു മാധ്യമമാണ് ഇവിടെ ജനൽ.)
– बच्चों ने झट खिड़की वाली सीट झपट ली। सारा सामान सेट कर मैं और पत्नी बातों में मशगूल हो गए। इस अवसर पर पति और पत्नी दोनों के बीच का संभावित संवाद / वार्तालाप / बातचीत तैयार करें
पति: देखो, खिड़की वाली सीट पाकर बच्चे कितने खुश हैं।
पत्नी: हाँ, इसे पाने के लिए उनमें कैसी होड़ मची थी!
पति: जनरल कोच में ही सफर की असली रौनक है, ए.c. में नहीं।
पत्नी: सही कहा, यहाँ जिंदगी के असली रंग देखने को मिलते हैं।
पति : सर्दी भी शुरु हो गई है।
पत्नी: चायवाला आ रहा है, एक चाय पी लें
Husband: Look how happy the kids are to have the window seats.
Wife: Yes, there was such a race between them to get those seats!
Huband: The real charm of the journey is here in the general coach, not in AC.
Wife: True, this is where we get to see the real colors of life.ഭർത്താവ്: നോക്കൂ, ജനൽ സീറ്റ് കിട്ടിയപ്പോൾ കുട്ടികൾ എത്ര സന്തോഷത്തിലാണ്.
ഭാര്യ: അതെ, ആ സീറ്റ് കിട്ടാൻ അവർ തമ്മിൽ വലിയ മത്സരമായിരുന്നു! ഭർത്താവ്: എസി കോച്ചിനേക്കാൾ യാത്രയുടെ യഥാർത്ഥ രസം ഈ ജനറൽ കോച്ചിലാണ്.
ഭാര്യ: ശരിയാണ്, ഇവിടെയാണ് ജീവിതത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ കാഴ്ചകൾ കാണാൻ കഴിയുന്നത്.
- बेटी को गोद में बिठा रेल गाड़ी की खिड़की से झाँकता मैं सोच रहा था मेरे पिता भी रेल गाड़ी में सामान बेच जब थके हारे घर आते, तो उनकी आँखों में भी वही नमी थी जो आज उस युवती की आँखों में थी। रेल यात्रा के अनुभ पर पति की डायरी लिखें।
12-01-2026, मंगलवार (Tuesday)
आज का दिन मैं नहीं भूल सकता । आज की रेल यात्रा बहुत अलग थी।असली ज़िंदगी देखने के लिए हमने जनरल कोच चुना।सफर में एक युवती जम्मू की शॉल बेचने आई।पत्नी ने मोल-तोल कर 150 रुपये में पाँच शॉल खरीदे।कम दाम के कारण उस युवती की आँखें भर आईं।खिड़की से बाहर देखते हुए मुझे अपने पिता की याद आई।. वे भी रेलगाड़ी में सामान बेचकर थककर घर आते थे।उनकी आँखों में भी मैंने वही नमी और लाचारी देखी थी।
Today’s train journey was very different.We chose the general coach to see the reality of life. During the journey, a young woman came to sell Jammu shawls. My wife bargained and bought five shawls for 150 rupees each. The girl’s eyes filled with tears because of the low price.Looking out the window, I remembered my father. He also used to return home exhausted after selling goods on trains. I had seen the same moisture and helplessness in his eyes too.
ഇന്നത്തെ ട്രെയിൻ യാത്ര വളരെ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. ജീവിതത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യം കാണാനായി ഞങ്ങൾ ജനറൽ കോച്ച് തിരഞ്ഞെടുത്തു
. യാത്രയ്ക്കിടയിൽ ജമ്മുവിൽ നിന്നുള്ള ഒരു യുവതി ഷോൾ വിൽക്കാൻ വന്നു. ഭാര്യ വിലപേശി 150 രൂപ നിരക്കിൽ അഞ്ച് ഷോളുകൾ വാങ്ങി. കുറഞ്ഞ വിലയ്ക്ക് വിൽക്കേണ്ടി വന്നതിനാൽ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ അച്ഛനെ ഓർത്തു.. അദ്ദേഹവും ട്രെയിനിൽ സാധനങ്ങൾ വിറ്റ് തളർന്നാണ് വീട്ടിലെത്തിയിരുന്നത്.. അച്ഛന്റെ കണ്ണുകളിലും ഇതേ നനവും നിസ്സഹായാവസ്ഥയും ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
Google Form Quiz 👇
https://forms.gle/8NuvdT5eM7pD1bN69
